اينها ، وقتى كه با او مكاتبه ميكردند ، اسم او را بر اسم خودشان مقدّم ميداشتند ، بعد مؤلف مزبور اسامى شاهان اشكانى را ، كه بر پادشاهان ديگرى مقدّم بودند ، چنين ذكر مىكند : 1 - سابور بن اسك بن ارزان بن اشغان . اين همان كسى است ، كه در زمان او مسيح ع ظهور كرد . او ( يعنى سابور ) با روم ، زمانى ، كه سلطان آن انطيخس بود ، جنگ كرد . او ( يعنى انطيخس ) ، پس از فوت اسكندر سوّم پادشاه و بانى انطاكيّه بود . اين شاه اشكانى عدّه‌اى زياد از اهالى ، در سفائن نشانده غرق كرد و بر چيزهائى ، كه اسكندر از پارس برده بود ، دست يافته بمملكت خود برگردانيد . 2 - جوذرز بن اشك . او با بنى اسرائيل جنگيد و اين جنگ بعد از قتل يحيى بن زكريّا ع رويداد . اورشليم در اينوقت در دفعه دوّم خراب شد و اهل آن از دم شمشير گذشتند . او در قتل يهود اسراف كرد و قبل از او طيطوس بن اسفيانوس پادشاه روم 40 سال پس از ارتفاع مسيح ع با يهودىها جنگيد و زياد كشت و اسير كرد . 3 - بلاش بن خسرو . روم در زمان اين شاه خواست با بلاد پارس جنگ كند . او از ملوك الطوايف كمك طلبيد و هريك از آنها به قدر وسع ، سپاه و مال فرستاد . بعد ، پس از آنكه بلاش قوى گرديد ، الحضر يكى از ممالك ملوك الطوايف ، كه از عمّال روم نبودند ، بر روميها قيام كرد و با قشون روم جنگيده ، پادشاه آنها را كشت . اين جنگ سبب گرديد ، كه روميها شهرى محكم بنا كردند ، تا بپارس نزديكتر باشند . اين شهر قسطنطنيّه بود . روميها بناهائى در آن ساختند و پايتخت را بدان‌جا بردند . هنگام بناء آن پادشاه روم قسطنطنين بن نرون بود و اسم شهر هم از اسم اين پادشاه است ، او نخستين پادشاه روم بود ، كه دين نصرانى را پذيرفت و اهالى را به اين مذهب دعوت كرد . بعد بر آن شد ، كه بنى اسرائيل را از اورشليم ( بيت المقدس ) بيرون كند . پس از آن ديگر قائمى براى بنى اسرائيل تا امروز پيدا نشد